Władze w Polsce sprawują politycy bez mandatu społecznego. Rodzi to szereg patologii żucia publicznego,

oderwanie reprezentantów i potrzeb wyborców, zastąpienie odpowiedzialności wobec lokalnej społeczności i narodu partyjnym serwilizmem, podporządkowanie dysponentom mediów pieniądza. Stworzony system nie dopuszcza do zmian, zwalcza inicjatywy prowadzące do ograniczenia jego zgubnych wpływów, demonstruje swoja arogancję i siłę, co z kolei wywołuje zniechęcenie społeczne i ucieczkę od obowiązków obywatelskich Polaków.

Cele do osiągnięcia:

1. Przeniesienie wyborczych ośrodków decyzyjnych z central partyjnych do lokalnych społeczności.
2.Konsekwentne, 100%, precyzyjne rozdzielenie władzy ustawodawczej, wykonawczej i sadowniczej.
3.Wyeliminowanie pieniądza jako czynnika dominującego kampanię wyborczą.
4. Oparcie polskiego systemu parlamentarnego o duże ugrupowania obywatelskie o rodowodzie programowym, wyrosłe z oddolnych potrzeb obywateli.
5. Wyborcy mają otrzymać szerszą, merytoryczną podstawę do podejmowania racjonalnych decyzji przy urnach.
6. ochrona procesu stanowienia prawa przed lobbingiem korporacyjnym.
7. Stworzenie prawa na wzór artykułów henrykowskich, które będzie skutkowało – za niedotrzymanie „kontraktów wyborczych” – odsunięciem przez wyborców swoich przedstawicieli od sprawowania powierzonej im funkcji.